Paas week viering

In deze Paasweek herdenken wij iemand die bereid was voor zijn principes te sterven. Sommige mensen beschouwen hem als de Zoon van God, anderen zien in hem een profeet, en voor weer andere mensen is hij vooral een bron van inspiratie. Maar waarom is hij zo inspirerend? Volgens mij komt dat doordat zijn boodschap van naastenliefde zo waardevol was en nog steeds is, en zijn bereidheid om daarvoor te sterven dwingt groot respect af. Is het verhaal over Jezus intussen achterhaald, of is het ook in onze tijd nog relevant? Laten we eens kijken naar één van de 'hot items' van tegenwoordig: het boren naar schaliegas door energiebedrijven.

Zij doen dat, hoewel zij heel goed op de hoogte zijn van de rampzalige effecten van de daarvoor benodigde technologie, waarbij enorme hoeveelheden vers water en schadelijke chemicaliën gebruikt worden. Ze zijn bereid om, vanuit een korte-termijn doelstelling – namelijk het maken van winst –, onherstelbare schade toe te brengen aan de grondwaterlagen, waar onze kinderen en kleinkinderen in de toekomst op aangewezen zijn voor hun leven en voor het produceren van hun voedsel. Het is duidelijk dat nationale overheden hierin de rol van Pilatus spelen. Ieder kind kan begrijpen dat het boren naar schaliegas een bijzonder slechte ontwikkeling is, maar desondanks geven de meeste overheden toestemming aan de energiebedrijven om te investeren in deze destructieve vorm van energie, in plaats van te investeren in duurzame energie. Het Paasverhaal van Jezus van Nazareth is dus meer dan alleen maar een 2.000 jaar oud verhaal: het verwoordt tegelijkertijd een ervaring die wij nu meemaken.

We kijken als toeschouwers toe hoe onze Pilatus-regeringen, in het volle besef dat onze verswatervoorraden voor altijd besmet en vernietigd worden, hun handen in onschuld wassen. De vraag die wij onszelf moeten stellen is: kunnen we het ons veroorloven om te reageren op dezelfde wijze als de mensen 2.000 jaar geleden, die niets deden om de moord op Jezus te voorkomen? Zijn wij bereid om te accepteren dat, als we niets doen, onze verswatervoorraden voor altijd vernietigd zullen worden op een wereldwijde schaal, en wassen we dan onze handen met het laatste verse water dat nog over is, blind voor wat er gebeurt? Of staan we op en verzetten we ons, uit naam van onze kinderen en kleinkinderen, zodat ook zij in de toekomst over vers water kunnen beschikken? Als je in verzet wilt komen, verspreid dan dit motto onder je vrienden: 'Geef ze op hun falie, niks geen schalie!'

EIA World Shale Gas Map

Pieter Hoff,
De Groene Musketier